Witam wszystkich ponownie na moim blogu!
Post ten zainspirowany został przez moją koleżankę, która miała pewne problemy jeśli chodzi o zaufanie właśnie.
Często mówi się, że zaufanie łatwo zdobyć ale bardzo trudno odbudować. Jest to stwierdzenie jak najbardziej słuszne, o którym szczerze powiem, że nie raz się przekonałem.
No ale czy w dzisiejszych czasach zaufanie ma w ogóle sens? Czy opłaca się komuś zaufać i łudzić się, że ta osoba nigdy tego zaufania nie zniszczy ?
Moim zdaniem mimo wszytko tak, warto ufać. Dlaczego ? Szczerze do sam do końca nie wiem, czemu takie jest moje zdanie, a nie przeciwne.
Aczkolwiek ludzie, którzy wzajemnie sobie ufają czują się w swoim towarzystwie pewniej. Mogą sobie powiedzieć wszystko, bo wiedzą, że druga osoba nie wyjawi powierzonych jej sekretów, przykrych opowieści itp. itd.
Jednak co zrobić jeśli przeliczymy się i naiwność bierze górę nad trzeźwym myśleniem? Myślę, że zanim uznamy kogoś za zaufanego, najpierw trzeba ją, że tak powiem sprawdzić. Chyba najprostszym sposobem na to jest czas z nim bądź z nią przebyty.
Mówi się, że człowieka poznaje się w trudnych sytuacjach. Wtedy właśnie dobrym momentem jest zaufać drugiej osobie, która pomoże jeśli innych zabraknie.
Chciałem, żeby było krótko i tak też dzisiaj jest. Na koniec tylko puentując dla tych wszystkich, którzy nadszarpnęli trochę zaufania bliskiej osoby i uważają, że nic nie zrobili: "Nie rób drugiemu, co Tobie niemiłe" :)
~Cisek
Ps: Link do yt jak zawsze :)
